Hrædd við hvað? Dauðann?
- Systir mín, Zelda... - Ég veit. Hún dó.
Úr mænuhimnubólgu.
Hún var í bakherberginu eins og ægilegt leyndarmál.
Systir mín dó í bakherberginu,
og hún var ægilegt leyndarmál.
Ég varð stundum að fæða hana. Ég hataði það en gerði það samt.
Við vildum að hún dæi. Við óskuðum þess að hún dæi.
Ekki svo hún yrði laus við sársaukann.
Heldur svo við yrðum laus við sársaukann.
Því hún var farin að líta út eins og einhver ófreskja.
Enn í dag vakna ég og hugsa, "Er Zelda dáin?"
"Er hún dáin?"
Foreldrar mínir voru ekki heima þegar hún dó.
Rachel!
Hún byrjaði að...
Hún byrjaði að engjast öll, og ég hugsaði,
"Ó, guð, hún er að kafna. Zelda er að kafna!"
Þau koma heim og segja að ég hafi myrt hana með því að kæfa hana.
"Þau segja, 'þú hataðir hana, Rachel,"' og það var satt.
"Þau segja, 'þú vildir að hún dæi,"' og það var líka satt.
Og svo dó hún.
Ég öskraði. Ég hljóp út úr húsinu öskrandi, "Zelda er dáin!
"Zelda er dáin!"
Nágrannarnir komu út og þeir horfðu...
þeir héldu að ég væri að gráta.
En á ég að segja þér svolítið?
Ég held ég hafi kannski...
verið að hlæja.
Það var gott ef þú gerðir það.
Ef ég þyrfti aðra ástæðu til að hafa óbeit á foreldrum þínum hef ég hana.
Það átti aldrei að skilja þig eftir eina með henni.
Hvar var hjúkrunarkonan hennar?
Þau fóru út og skyldu eftir átta ára gamalt barn
til að hugsa um deyjandi systur sína sem var líklega orðin vitskert.
- Hvert ertu að fara? - Að ná í róandi töflu fyrir þig.
- Þú veist að ég tek ekki... - þú gerir það í kvöld.
Sjáðu!
- Pabbi flýgur flugdrekanum! - Mamma, sjáðu!
- Þar fer hann! - Svona á að gera það, Louis.
- Áfram, pabbi! - Hærra! Við viljum fá hann hærra!
- Louis, leyfðu Gage að prófa. - Gjörðu svo vel, vinur.
- Þú ert að fljúga honum. - Þarna er flugdrekinn.
Gage flýgur honum. Ertu með hann?
- Má ég prófa núna? - Leyfðu Gage að klára.
- Við höfum hann. - Við höfum hann.
Þú flýgur honum. Haltu áfram. Áfram, hlauptu, drengur.
- Gage flýgur flugdrekanum. - Ég flýg flugdrekanum.
Flugdrekinn er að hefja sig upp!
Hann missti hann frá sér, vitleysingurinn!
Ég missti hann.
- Pabbi má ég prófa núna? - Allt í lagi. Bíddu aðeins.
Mig langar að prófa.
- Pabbi það er komið að mér núna. - Allt í lagi. Vertu róleg.
- Ekki láta hann fara út á veg! - Náðu honum, Louis. Náðu í barnið!
Náðu í barnið!
Nei!
Róandi lyfið virkaði loksins. Rachel er sofandi.
Mig langar að fara í herbergið mitt.
Ég get ekki sofið hjá mömmu. Hún tekur alltaf sængina.
Ellie, hvað ertu með?
Hvað ertu með? Leyfðu mér að sjá.
Má ég sjá?
Er þetta ekki fallegt? Þú ert að draga hann í vagninum.
Honum hefur þótt það skemmtilegt.
Ég ætla að halda á myndinni
þar til Guð lætur Gage koma til baka.
- Guð gerir það ekki. - Hann getur það ef hann vill.
Ég ætla að geyma dótið hans fyrir hann. Það ætla ég að gera.
Ég er með myndina og ég ætla að sitja í stólnum hans...
Hugsaðu um litlu stúlkuna þína. Hún þarfnast þín.
Ég vissi að eitthvað myndi gerast. Ég sagði við hana þegar þið giftust,
"þú upplifir alla þá sorg sem þú þolir og meira til." Og hvað gerðist.
Ég vona að þú rotnir í helvíti! Hvar varstu þegar hann var á veginum?
Skíthællinn þinn! Barnamorðingi!
Pabbi!
Hættið þessu!
Helvítið þitt! Þú hefur engan rétt!
Hvað gengur að þér?
Þetta er jarðarför sonar þíns. Taktu þig taki!
Góða nótt, Ellie.
Góða nótt, pabbi.
Pabbi?
Guð gæti tekið þetta til baka ef hann vildi, er það ekki?
Ef hann virkilega vildi það?
Má ég trúa á það?
Já, ég býst við því.
Góða nótt, Ellie.
Drullaðu þér í burtu!
Jud, ég jarðaði son minn í dag.
Ég er mjög þreyttur. Ég var að spá hvort við gætum...
þú ert að hugsa um nokkuð sem þú ættir ekki að gera, Louis.
Ég er að hugsa um að fara í rúmið.
Ég er ábyrgur fyrir því að hjartasorg þín er meiri
en hún ætti að vera í kvöld.
Ég gæti jafnvel verið ábyrgur fyrir dauða sonar þíns.
Hvað þá?
Jud, það er algjör vitleysa.
Þú ert að hugsa um að fara með hann þarna uppeftir.
Ekki neita því að það hafi ekki hvarflað að þér.
Þú spurðir mig...
hvort einhver hefði grafið manneskju þarna í Micmac grafreitnum.
Ég laug þegar ég neitaði því.
Það hefur gerst.
Það sem þú hefur verið að hugsa um hefur verið framkvæmt.
Hann var heimamaður.
Það gerðist í lok seinni heimstyrjaldarinnar.
Hann hét Timmy Baterman.
Hann var drepinn á heimleið úr seinni heimstyrjöldinni.
Faðir hans Bill Baterman var svo harmi sleginn
að hann gróf son sinn þar
áður en hann hafði tækifæri til að komast að sannleikanum.
Ég skal bíta á agnið, Jud.
Hver er sannleikurinn?
Að stundum er dauðinn betri.
Manneskjan sem þú grefur þarna er ekki sú sama og kemur til baka.
Það líkist kannski manneskjunni, en hún er ekki sú sama.
Því hvað sem hvílir í jörðinni handan við dýragrafreitinn...
er ekki mennskt.
Það var fjórum eða fimm dögum eftir jarðarförina hans Timmy
sem Margie Washburn sá Timmy
á gangi á veginum í átt að bústað Yorkies
Með tímanum sá fjöldi fólks Timmy á gangi.
En það var Margie sem kom til okkar mannanna
og sagði að þetta yrði að stöðva!
Hún vissi að þetta var viðurstyggð.
Svo við mennirnir settumst niður og ræddum málið.
Við fórum heim til Baterman til að binda enda á þetta.
Á einn eða annan hátt.
Hann verður að brenna!
Þú ert að rústa húsinu! Hættu þessu! Timmy, hættu!
- Við ætlum að brenna húsið. - Farðu!
Farðu út á meðan þú getur, Bill!
- Komið með brúsana! - Bíðið aðeins, strákar.
Hann er ófreskja, Bill!
Látið okkur vera! Hann er sonur minn!
- Komdu, Timmy, komum út fyrir! - Elska dauðann. Ég hata lífið.
Komdu, sonur!
Elska dauðann. Ég hata lífið!
Louis, stundum er dauðinn betri. Indíánarnir vissu það.
Þeir hættu að nota grafreitinn og jarðvegurinn spilltist.
Ekki gera það. Staðurinn nær taki á þér.
Staðurinn er illur.
Stundum er dauðinn betri.
Skilurðu Louis, hvað ég er að segja? Skilur þú það?
Ertu að segja mér að staðurinn hafi vitað að Gage myndi deyja?
Ég er að segja...
að staðurinn hafi kannski valdið dauða hans,
því ég kom þér í kynni við mátt hans.
Kannski hef ég myrt son þinn, Louis!
Þetta gæti verið upphaf þess að ná sáttum við foreldra þína.
Ef ekkert gott leiðir af dauða Gage, held ég að...
- Ég vil ekki fara til Chicago. - Hví ekki, vinan?
- Ég fékk martröð í nótt. - Hvað dreymdi þig?
Pabba... og Gage...
og einhvern sem heitir Paxcow.
Þið ættuð að fara af stað annars missið þið af vélinni.
Ég biðst afsökunar. Ég tapaði vitinu.
Við gerðum það öll.
- Hugsaðu vel um mömmu þína. - Komdu með okkur!
Ég kem eftir þrjá eða fjóra daga.
Gerðu það, pabbi, ég er hrædd.
- Það verður allt í lagi. - Lofarðu því?
Ég lofa því.
Komdu, Ellie. Við skulum koma.
Þetta er rangt.
Það sem kom fyrir þig er rangt.
Mundu, læknir...
það má ekki...
fara yfir hindrunina.
Jarðvegurinn er spilltur!
Ef það virkar ekki...
Ef hann kemur til baka...
og hann er eins og Jud sagði að Timmy Baterman hafi verið...
þá svæfi ég hann.
Og þær þurfa ekki að vita neitt.
Rachel og Ellie þurfa aldrei að vita af því.
Mamma.
Mamma!
Þú fékkst martröð, vinan. Það er alltof sumt.
Þetta var ekki draumur. Þetta var Paxcow!
Paxcow segir að pabbi ætli að gera eitthvað ægilegt.
Hver er þessi Paxcow? Er hann ljóti kallinn?
Hann er draugur. Hann er góður draugur.
Hann var sendur til að vara okkur við.
Hann segist vera tengdur pabba,
því þeir voru saman þegar sál hans... yfir... yfir...
Ég man það ekki!
Það eru engir draugar til.
Farðu að sofa og gleymdu þessari vitleysu. Heyrðir þú hvað ég sagði?
Viltu allavega hringja í pabba og athuga hvort allt sé í lagi?
Auðvitað.
- Paxcow? Ég þekki þetta nafn. - Pascow.
Var hún að segja Pascow?
Hann var að hjálpa mér því pabbi hjálpaði honum
þegar sál hans yfir... yfir...
Yfirgaf líkamann.
Ég ætla að hjálpa þér út, sonur.
Hann er ekki heima.
Hann hefur farið út og fengið sér skyndibitamat.
Þú veist hvernig menn eru þegar þeir eru einir heima.
Jud, þetta er Rachel Creed. Ég hringi frá Chicago.
Chicago? Fór Louis með þér?
Nei. Við ætlum að vera hérna í einhvern tíma
og hann þurfti nokkra daga til að ganga frá öllu.
- Er hann staddur hjá þér? - Nei.
En ef hann kemur við bið ég hann um að hringja.
- Slepptu því, ég er á heimleið. - Rachel, nei!
- Ekki koma heim. - Ég verð. Vertu blessaður.
Þú komst þessu af stað, gamli bjáni.
Nú skaltu stöðva það.
Það verður allt í lagi.
Ég lofa því að allt verður í lagi.
Ég ætla að ná þér, Rachel.
Og í þetta skiptið...
hefni ég mín.
Við Gage...
ætlum að hefna okkar.
Því þú lést okkur deyja!
Góða kvöldið. Meðvindur hefur verið sterkur
og við lendum á Logan flugvellinum í Boston samkvæmt áætlun.
Guði sé lof.
Fyrirgefið. Afsakið.
Afsakið.
Ekki gera þetta.
- Láttu hana bíða! - Ég get það ekki!
Allt í lagi, ég hringi í flugmanninn.
Ég ætla ekki að stoppa, Gage.
Ég ætla ekki að horfa niður.
Mér þykir fyrir því. Þetta er annasamur dagur. Ég hef engan bíl.
Hvað með Aries K bílinn? Þennan með rispunni.
Ég er með einn bíl.
Hann er ekki í góðu ástandi, það er löng rispa á hliðinni.
Ég tek hann.
Ég þarf að fá greiðslukort og ökuskírteini.
Sko.
Þetta er bara ímyndun.
- Hvað nú? - Það er að reyna að stöðva þig.
Heyrir þú hvað ég sagði? Það er að reyna að stöðva þig!
Er einhver þarna?
Komdu aftur til mín, Gage.
Komdu aftur til okkar.
Stoppaðu!
- Hoppaðu inn, vinan. - Þakka þér fyrir.
Ja hérna...
Hver er þar?
Viltu fara í feluleik?
Ert þú að leika þér?
Sýndu þig!
Ég er með dálítið fyrir þig.
Hvar faldirðu...?
Þakka þér kærlega fyrir.
Það var ekkert.
Ég fékk enga sekt fyrir hraðakstur svo verði þér að góðu.
Ég vona að þú getir leyst úr þeim vanda sem þú átt í.
Þetta er endastöðin mín. Mér er ekki heimilt að fara lengra.
Ég er viss um að það rætist úr öllu.
Ekki ég.
Rachel!
Ertu þarna uppi?
Rachel? Ert þetta þú?
Ég kom til þín að lokum, Rachel.
Ég ætla að snúa upp á hrygginn á þér svo þú verðir eins og ég,
og þú verður rúmföst að eilífu!
Þú verður rúmföst að eilífu!
Ég er með dálítið fyrir þig, mamma.
Guð minn góður.
- Halló. - Halló, Louis.
Þetta er Irwin. Ég vildi vera viss um hvort Rachel hefði komist heim.
- Ertu þarna? - Já, ég er hérna.
- Skilaði hún sér heim? - Já. Það er í lagi með hana.
Réttu henni símtólið og ég gef Ellie samband við hana.
Ellie hefur miklar áhyggjur af mömmu sinni.
Hún er næstum í móðursýkiskasti.
- Rachel er sofandi. - Ég legg til að þú vekir hana.
Ellie dreymdi að móðir sín væri dáin.
Irwin, ég get ekki talað núna.
Irwin, ég get ekki talað við þig núna!
Ég er heima hjá Jud, pabbi. Viltu koma og leika við mig?
Fyrst lék ég við Jud.
Síðan kom mamma og ég lék við mömmu.
Viltu koma að leika, pabbi? Það var ofsalega gaman hjá okkur.
Núna vill ég leika við þig.
Hvað hefur þú gert?
Hæ, Church.
Langar þig í mat, Church?
Láttu sem ég sé ekki hérna.
Borðaðu á meðan þú getur.
Svona, já.
Í dag er þakkargjörðardagur fyrir ketti.
En bara fyrir þá...
sem risu upp frá dauðum.
Svona! Leggstu.
Láttu sem þú sért dauður!
Vertu dauður!
Gage, hvað hefur þú gert?
Ég hræddi þig, er það ekki?
Hæ, pabbi. Ég vil leika við þig núna.
Gott og vel, Gage.
Við skulum leika okkur.
Pabbi.
Komdu.
Þetta er óréttlátt.
Mér þykir það leitt, Louis. Mér þykir það svo leitt.
En ekki gera ástandið verra en það er. Ekki!
Ég beið of lengi með Gage.
Með Rachel... það verður í lagi núna!
Því hún er nýdáin. Hún var að deyja rétt í þessu.
Ekki! Gerðu það, Louis!
Nei!
Það verður allt í lagi, Rachel.
Ég lofa því.
Jarðvegurinn í hjarta mannsins er grýttari, Louis.
Maður ræktar það sem maður getur og hlúir svo að því.
Því það sem þú kaupir átt þú.
Og það sem þú átt...
kemur alltaf til þín aftur.
Ástin mín.
Ripped by: SkyFury